แสงธรรม's profileEternity~*~คนที่ปลายฝันPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    June 24

    มากกว่ารัก

    คนเคยเหงา เคยรู้สึกเหว่ว้า เคยมองหาความรักนั้นมันอยู่ที่ใด
    โลกใบใหญ่เหลือเกิน มีผู้คนอยู่มากมาย
    แต่หัวใจมันกลับเหงาขึ้นทุกที
    แต่เมื่อฉันได้พบกับเธอ สิ่งที่เธอให้ฉันไม่รู้มันคืออะไร
    โลกใบใหญ่ใบเดิม กลับไม่เคยต้องเหงาใจ
    แค่ฉันนั้นยังมีเธออยู่ตรงนี้

    เธอเป็นมากกว่ารัก เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต
    ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา และรอคอยเธอมาแสนนาน
    และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง..ที่เติมเต็มหัวใจ
    จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ

    หากว่าเธอนั้นคือความรัก
    ก็เป็นรักที่ดีจนไม่มีคำบรรยาย
    ฉันโชคดีเหลือเกินที่มีเธอเดินข้างกาย
    ชีวิตนั้นได้เติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย

    เธอเป็นมากกว่ารัก
    เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต
    ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อตามหา
    และรอคอยเธอมาแสนนาน
    และสุดท้ายก็เจอว่าเธอคือทุกอย่าง
    ที่เติมเต็มหัวใจ
    จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ


    จากนี้ทุกลมหายใจ...ฉันคือเธอ...
     
    "Way Back into Love"
    I've been living with a shadow overhead
    I've been sleeping with a cloud above my bed
    I've been lonely for so long
    Trapped in the past
    I just can't seem to move on

    I've been hiding all my hopes and dreams away
    Just in case I ever need them again someday
    I've been setting aside time
    To clear a little space in the corners of my mind

    All I want to do is find a way back into love
    I can't make it through without a way back into love
    Oh oh oh

    I've been watching but the stars refuse to shine
    I've been searching but i just don't see the signs
    I know that it's out there
    There's got to be something for my soul somewhere

    I've been looking for someone to shed some light
    Not somebody just to get me through the night
    I could use some direction
    And I'm open to your suggestions

    All I want to do is find a way back into love
    I can't make it through without a way back into love
    And if I open my heart again
    I guess I'm hoping you'll be there for me in the end


    There are moments when I don't know if it's real
    Or if anybody feels the way I feel
    I need inspiration
    Not just another negotiation

    All I want to do is find a way back into love
    I can't make it through without a way back into love
    And if I open my heart to you
    I'm hoping you'll show me what to do
    And if you help me to start again
    You know that I'll be there for you in the end
    April 07

    บทกวีของนักฟิสิกส์

    บทกวีของนักฟิสิกส์

    Tell me why the stars do shine.
    บอกฉันหน่อย ทำไมดาราจึงส่องแสง

    Tell me why does the ivy twine.
    บอกฉันที เหตุใดไม่เลื้อยจึงเกี่ยวพัน

    Tell me whu the sky is blue.
    บอกฉันเถิด ไฉนนภาจึงสีฟ้า

    And I´ll tell you why I love you.
    แล้วฉันจะว่า ทำไมฉันรักเธอ..

    ใต้กลอนบทนี้ ตอบว่า

    Nuclear fusion makes the stars to shine.
    นิวเคลียร์ฟิวชั่นไง ทำให้ดาราส่องแสง

    Tropism makes the ivy twine.
    ส่วนทรอพิซึมเป็นเหตุ ไม้เลื้อยที่เกี่ยวพัน

    Rayleigh scattering makes the sky so blue.
    การกระเจิงแบบเรย์เล สร้างสีฟ้าบนเวหา

    Glamdular hormones is why I love you!
    แล้วฮอร์โมนเพศคือคำตอบ ทำไมฉันรักเธอ !!

    April 05

    icon น่ารักมากๆๆๆ&ตัวอักษรน่ารักๆ。◕‿◕ღ ღ◕‿◕。 ◡‿◡✿ 。◕‿-。

    icon น่ารักมากๆๆๆ&ตัวอักษรน่ารักๆ

    (o‧'''‧)oตัวอักษรและสัญลักษณ์o(‧'''‧o)

     

     

     

    ๑۞๑ ๑۩ﺴ ﺴ۩๑ (o‧'''‧)o 。◕‿◕。 ◕。◕じ☆ve☜♥☞

    ¤¸¸·´¯`·.¸·.>>--»«---<<·.¸¸.·´¯`·.¸¸.¤
    ☆¨*·¤.,.~·**¯`·*♡*·´¯**·~.,.¤·*¨☆

     *★·´¯`·☆*·´¯`·*★*·´¯`·*☆·´¯`·★*

    。◕‿◕ღ ღ◕‿◕。 ◡‿◡✿ 。◕‿-。

    ๑۩๑ﺴ☼*.:

    ♡´¯`·.¸¸.εїз**εїз.¸¸.¤´¯`¤.¸¸.♡

    ✏☂ ♨ ☎ ☏ ☆ ★ △ ▲ ♠ ♣ ♧♟ # ✖ ♂ ♀ ♥ ❤ ♡ ♫ ♬ ♪ ♩ ♭ ♪ ◎ ☺ ☻ ◐ ◑ ⊕ ¤ ☼ o O ♋ ㊝► ◄ ✿✲ ღ ☃❣·•● ➸ ❝❞ ﹌ ✎ ✟ ➹ ❀

     

    ⒈ ⒉ ⒊ ⒋ ⒌ ⒍ ⒎ ⒏ ⒐ ⒑ ⒒ ⒓ ⒔ ⒕ ⒖ ⒗ ⒘ ⒙ ⒚ ⒛
    ① ② ③ ④ ⑤ ⑥ ⑦ ⑧ ⑨ ⑩ ⑪ ⑫ ⑬ ⑭ ⑮ ⑯ ⑰ ⑱ ⑲ ⑳
    ㊀ ㊁ ㊂ ㊃ ㊄ ㊅ ㊆ ㊇ ㊈ ㊉ ㈠ ㈡ ㈢ ㈣ ㈤ ㈥ ㈦ ㈧ ㈨ ㈩
    ❶❷❸❹❺❻❼❽❾❿ 

     

    ぁぃぅぇぉかきくけこんさしすせそたちつってとゐなにぬねのはひふへほゑまみむめもゃゅょゎ

    ァィゥェォカキクケヶコサシスセソタチツッテトヰンナニヌネノハヒフヘホヱマミムメモャュョヮ

     

    ⊱✿◕‿◕✿⊹⊱ ๑۩۞۩ღoO○
    ☜♡☞¯`·❤·´¯`·*♡*·´¯`·❤·´¯☜♡☞
    ✿.。.*εїзMessage°◕‿◕。 Boardღ*.。.✿
    ☜。◕‿-。 ♡ 。-‿◕。☞
     ♥.:*・✿*゚¨゚゚(。→‿←。)✿☆¨*·¤.,.~·**¯`·*

     

    ┦aΡpy ♡^_^♡ Café № @ ㊣ ™ ℡Café № @ ㊣ ™ ℡の ๑۞๑ ๑۩ﺴ ﺴ۩๑ ๑۩۞۩๑ o(‧'''‧)o ❆ べò⊹⊱⋛⋋ ⋌⋚⊰⊹ ⓛⓞⓥⓔ ® べ @ のの ☆ → あ ぃ £ ❤ 。◕‿◕。ღ ❀♥ ♡

     

     

    ≧0≦ o(╥﹏╥)o //(ㄒoㄒ)// {{{(>_<)}}} ๏[-ิ_•ิ]๏ -*- ™ぷ *∩_∩*☆ ★❤ ♡ ♥
    ①②③④⑤⑥⑦⑧⑨⑩ ⑪⑫⑬⑭⑮⑯⑰⑱⑲⑳

    ⒶⒷⒸⒹⒺⒻ ⒼⒽⒾⒿⓀⓁ ⓂⓃⓄⓅⓆⓇ ⓈⓉⓊⓋⓌⓍ ⓎⓏ

    ⓐⓑⓒⓓⓔⓕ ⓖⓗⓘⓙⓚⓛ ⓜⓝⓞⓟⓠⓡ ⓢⓣⓤⓥⓦⓧ ⓨⓩ

    ㊊㊐㊋㊌㊍㊎㊏ ㊐㊑㊒㊓㊔㊕㊖㊗

    ㊀㊁㊂㊃㊄㊅㊆ ㊇㊈㊉

     

     

    *.:。✿*゚‘゚・✿.。.:* *.:。✿*゚’゚・✿.。.:* *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:* *.:。✿*゚¨゚✎・ ✿.。.:*

    «-(¯`v´¯)«-- ..·.¸¸·´¯`·.¸¸.ஐ
    ⊙▂⊙ ⊙0⊙ ⊙︿⊙ ⊙ω⊙ ⊙﹏⊙ ⊙△⊙ ⊙▽⊙

     ↔ ↕ ▪ ▫ → ❤ ︷╅╊✿

    (¯`•._.• •._.•´¯)

     (¯`•¸•´¯)

     ❤`•.¸¸.•´´¯`•• .¸¸.•´¯`•.•●•۰• ••.•´¯`•.•• ••.•´¯`•.••

     

     

    (◡‿◡✿) (◕‿◕✿) (◕〝◕)

    •.★*... ...*★.•

     ·*.:。✿✲-·

    (¯`°.•°•.★* *★ .•°•.°´¯)

    *¤°•★
    ⊹⊱⋛⋋ ⋌⋚⊰⊹

     彡 ➸ ❝❞° ﹌﹎ ╱╲ ☁ ₪ ¡ Þ ✱ ௫ μ

    o(‧'''‧)o 。◕‿◕。 べòべ

    あ ぃ £ ❤ ✄☪☣☢☠☮☭☮℃©®¼½¾³²

    ⅰⅱⅲⅳⅴⅵⅶⅷⅸⅹⅺⅻ

     

     

    .•°¤*(¯`°´¯)*¤°•. .•°¤*(¯`°´¯)*¤°•.

     ¯¨´*·~-.¸¸,.-~*´¨,.-~*´¨¯¨`*·~-.¸-

    [[]] «--<<..·.¸¸·´¯`·.¸¸¤... .•:*´¨`**·~-.¸¸,....¤¸¸.·´¯`·.¸·..>>--» [[]]

     

    :•.☆۩ ۞ ۩ ۩ ۞ ۩☆•:

    ❤`•.¸¸.•´´¯`••.¸¸.•´´¯`•´❤

    v

     

      

     

     

     

     

     

    ขอบคุณ spaceของดาวนะที่เอาอะไรดีดีมาลงไว้เยอะแยะเลย

    http://spaces.msn.com/daospice/PersonalSpace.aspx?_c=

    ●•。´❤เรือใบบนสายรุ้ง

     
    ❣❣
     
    ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
                                          
                                              ❤´。•● -----------------------------------------------------------●•。´❤
         
                            ❤´。•●  -----------------------------------------------------------●•。´❤
                                                             ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
                                 ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
     
                                                                                  ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
    ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
    ฉันรู้ว่าเธออยู่ไหน? ฉันรู้ว่าเธออยู่ไกล
    รู้ว่าเธอจะรออยู่ตรงปลายสายรุ้ง..ฉันต้องข้ามไป
    ด้วยเรือใบสักลำกับพลังของฉัน
    และด้วยลมแห่งรัก และวิญญาณของฉัน
    แม้ว่าเธอจะไกลสักเพียงใด ฉันก็จะไป ไปหากัน
    เรือใบบนสายรุ้ง จงนำความรัก❤ไป
    มีคนที่รักฉัน เค้าจะคอยอยู่ คอยฉันด้วยหัวใจ
    ประกายแห่งสายรุ้ง นำทางให้ฉันที
    ไปเจอความรักแท้ ที่ตรงปลายทาง เจอใจที่ดี-ดี◕‿◕
    แม้จะมีแต่ฉันอยู่บนความเวิ้งว้าง
    แม้จะไปอีกไกล แต่ไม่เคยอ้างว้าง
    เพราะว่ามีจุดหมายอยู่ในใจ ไม่ท้อ ไม่ลังเล ไม่หลงทาง
    ดวงตะวันยังทอสายรุ้งเรืองรอง วางบนละอองสายฝน
    เรือจะลอยลำไป ในท้องฟ้าเบื้องบน ค้นหารักที่แท้จริง
    จะไม่มีวันใดที่สายรุ้งเลือนลางในการเดินทางครั้งนี้
    ลมแห่งรักรุนแรง อยู่ทุกวินาที รู้ว่าฉันจะมีเธอ
    "ฉันรู้ว่าเธออยู่ไหน
    รู้ว่าเธออยู่ไกล
    รู้ว่าเธอจะรออยู่ตรงปลายสายรุ้ง
    ฉันต้องข้ามไป..
    ..และฉันจะเจอเธอ"
     
    ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
                                          
                                              ❤´。•● -----------------------------------------------------------●•。´❤
         
                            ❤´。•●  -----------------------------------------------------------●•。´❤
                                                             ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
                                 ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
     
                                                                                  ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
    ❤´。•●-----------------------------------------------------------●•。´❤
    ❣❣
     
     

     

    ทำไมถึงสวมแหวนนิ้วนาง●•。◕‿-。

    ทำไมถึงสวมแหวนนิ้วนาง

    ทำไม ต้องสวมแหวน แต่งงานที่ นิ้วนาง ด้วย ? 

     
    ไม่ใช่แค่เพราะเราเรียกมันว่า ring finger แน่ๆ มันต้องมี ความหมาย มากกว่านั้น 

     
    ทดลองพิสูจน์ความมหัศจรรย์ด้วยตัวเอง 

     
    ลอง แบมือ 2 ข้าง เข้าหากัน แล้ว งอ นิ้วกลางลง เอา หลังนิ้วกลาง ทั้ง 2 ข้าง มาชนกัน ทีนี้นิ้วที่เหลือ ก็คือ โป้ง/ ชี้/นาง/ ก้อย ให้เอาปลายนิ้วมาชนกัน ลอง ปล่อยนิ้วที่เอาปลายชนกัน ให้ออกจากกัน ทีละนิ้ว โดยที่ นิ้วกลางยังคงงอ แตะกันอยู่ 

     
    จะพบว่า นิ้วชี้ ก็ปล่อยจากกันได้ / นิ้วโป้งก็ปล่อยจากกันได้/ นิ้วก้อย ก็ ปล่อยจากกันได้ อย่างสบายๆ แต่นิ้ว นาง กลับ ปล่อย ออกจากกันไม่ได้ นั่นเป็นเพราะ 

     
    - นิ้วกลาง แทน ตัวเราเอง 

     
    - นิ้วโป้ง แทน พ่อแม่ ซึ่งวันหนึ่งท่านก็ต้องจากเราไป 

     
    - นิ้วชี้ แทน พี่น้อง ซึ่งเขาก็ต้องไปมีชีวิตของเขาเอง 

     
    - นิ้วก้อย แทน ลูก พอโตขึ้น ลูกก็ต้องไปมีชีวิตของตัวเอง / มีสังคม , ครอบครัว ของตัวเอง 

     
    - นิ้วนาง แทน "คู่ชีวิต" ทีนี้ก็เหลือแค่ " คู่ชีวิต" แล้วล่ะ ที่จะอยู่กับ เราไปจนแก่    til death do us part

    March 17

    -(o..o)ยังรอคอยเธอเสมอ

    นั่งมองภาพเธอทุกวัน และทุกๆครั้งฉันก็สุขใจ
    เรื่องราวนั้นผ่านไปนานเท่าไหร่ ที่สองเราเคยใกล้กัน
    ภาพถ่ายยังคงงดงาม รูปที่เธอยืนเคียงคู่ฉัน
    วันนั้นเป็นวัน ที่ฉันช่างมีความสุข

    นั่งอ่านลายมือของเธอ จากจดหมายสุดท้ายฉบับนั้น
    อ่านวนไปมาทุกๆวัน แต่ฉันกลับไม่เศร้าใจ
    กระดาษเริ่มเก่าและบาง ตัวหนังสือเลือนลางแค่ไหน
    อย่างน้อยก็ทำ ให้ฉันพบเธอในใจ

    ยังรอคอยเธอเสมอ ไม่ว่าเธออยู่ที่ใด
    ยังรอรอยยิ้ม ที่แสนอบอุ่นมาจากหัวใจ
    แม้จะไม่มีหนทาง และจะนานๆแสนนานเท่าไหร่
    แต่ใจของฉัน จะมั่นคงอยู่ไม่ขอเปลี่ยนไป


    กี่ปีที่เราไม่พบกัน แต่ฉันก็ยังสุขใจ
    เรื่องราวนั้นผ่านไปนานเท่าไหร่ ที่เราสองคนเคยใกล้กัน
    ภาพเก่าก็ยังสวยงาม และจดหมายในซองเหล่านั้น
    ยังช่วยคอยทำ ให้ฉันมีเธอในใจ

    ยังรอคอยเธอเสมอ ไม่ว่าเธออยู่ที่ใด
    ยังรอรอยยิ้ม ที่แสนอบอุ่นมาจากหัวใจ
    แม้จะไม่มีหนทาง และจะนานๆแสนนานเท่าไหร่
    แต่ใจของฉัน จะมั่นคงอยู่ไม่ขอเปลี่ยนไป

    เพราะเธอยังอยู่ เธออยู่ในหัวใจ
    เธอคือพลังให้ฉัน ได้เจอวันดีๆเรื่อยไป
    ในวันที่ตัวฉันแพ้ ในใจท้อแท้แม้ซักเท่าไหร่
    ก็ยังมีเธอ คิดถึงอยู่ฉันก็อุ่นใจ

    ยังรอคอยเธอเสมอ ไม่ว่าเธออยู่ที่ใด
    ยังรอรอยยิ้ม ที่แสนอบอุ่นมาจากหัวใจ
    แม้จะไม่มีหนทาง และจะนานๆแสนนานเท่าไหร่
    แต่ใจของฉัน จะมั่นคงอยู่ไม่ขอเปลี่ยนไป

    และใจของฉันจะมั่นคงอยู่ ไม่ขอเปลี่ยนไปนั่งมองภาพฌะอทุกวัน และทุกๆครั้งฉันก็สุขใจ
    March 14

    ●•3 สิ่งที่ห้ามทำหาย

    3สิ่ง...ที่ห้ามทำหาย

    กาลครั้งหนึ่ง ...........
    ไฟ(Fire) น้ำ(Water) และความไว้วางใจ(Trust)
    เดินเล่นกันอยู่ในป่า และคุยกันว่า

    หากต้องพลัดหลงกันแล้ว.....จะตามหากันเจอได้อย่างไร?

    ไฟ บอกว่า "ให้มองหาควัน เพราะว่าควันอยู่ที่ไหน ผมก็อยู่ที่นั่น"

    น้ำ ก็บอกว่า "ให้มองหาหญ้าเขียวๆ และดอกไม้ ผมอยู่ตรงนั้นแหละ"

    ความไว้วางใจ ยิ้มเป็นนัยๆ ก่อนจะพูดว่า
    "สำหรับผม พวกคุณต้องไม่ทำให้ผมหลงทาง
    เพราะถ้าผมหายไปแล้ว....พวกคุณจะไม่มีวันได้ตัวผมกลับมาอีก" น่าคิดนะ

    .......................................

    3 สิ่งในชีวิตที่ไม่หวนกลับ คือ
    เวลา คำพูด และโอกาส

    3 สิ่งที่ชีวิตเราจะขาดเสียมิได้ คือ
    ความสงบของจิตใจ ความซื่อสัตย์ และความหวัง

    3 สิ่งที่มีคุณค่าต่อชีวิต คือ
    ความรัก ความมั่นใจในตัวเอง และเพื่อน

    3 สิ่งที่ไม่แน่นอน คือ
    ความฝัน ความสำเร็จ และโชคชะตา

    3 สิ่งที่นำพาสู่ความพินาศของชีวิต คือ
    อบายมุข ความเหย่อหยิ่ง และความโกรธ

    เพิ่งจะรู้..

    26 สิงหาคม 2549

    เพิ่งจะรู้..

    ตอนฉันไม่อยู่ ตอนที่ฉันห่างเธอไป
    ตอนไม่เห็นกัน กลัวว่าเธอนั้นจะหวั่นไหว
    กลัวว่าเธอเองจะพลั้งเผลอ..กลัวเธอจะลืมความรักฉันไป
    ว่าเธอจะยังอยู่ดีมั้ย..ก็เพราะเราไม่เคยต้องห่างกัน
    เพิ่งจะรู้ ว่าฉันคิดถึงเธอมากเท่าไร
    มันช่างหนาวซะจนจับขั้วหัวใจ
    แทบขาดใจเมื่อไม่มีเธอ
    เธอเป็นบ้างไหม เมื่อไม่มีกัน
    .......เคยคิดถึงใครคนนึงก่อนหลับตานอนในทุกๆวัน
    .......ทำได้แค่นั้น ทำไม่ได้มากกว่านี้
    .......เพราะห่างไกล กลัวความหวั่นไหวที่มี
    .......กลัวความรักที่มีจะเปลี่ยนไป
    .......ฉันคงตอบเธอไม่นานว่าจะรอเธอนานไหม
    .......แต่อยากให้เธอรู้ไว้!!
    .......ไม่ว่ายังไงก็จะรอ

    ข้อคิดดีดี..โน้ต อุดม แต้พานิช

    ความรู้มากๆๆ บางทีเหมือนกำแพงอิฐที่เรียงตัวสูง

    ความรู้สูง กำแพงสูง ความรู้รอบด้าน ก็เหมือนกำแพงสูงรอบตัว

    บางครั้งมันอาจทำให้มองออกไปไม่เห็นอะไร

    นอกจากอิฐที่ตนเอง ก่อขึ้นมา


    กลิ่นของความรัก ก็เช่นเดียวกับห้องน้ำ

    เข้าไปแรกๆๆจะรู้สึกว่าได้กลิ่น

    อยู่ในนั้นนานๆๆ ไปจะเคยชิน จนลืมว่ามีกลิ่นนั้นอยู่

    จนกว่าจะออกมาจากบริเวณนั้น และกลับเข้าไปใหม่


    ถ้าเรารักใครซักคน

    เราควรเปิดโอกาสให้เค้าได้ทำผิดหลายๆๆครั้ง

    เพราะเราเองก็ต้องการโอกาสอย่างนั้นเช่นกัน


    อย่าบอกเลยว่าเป็นคนดี

    ความหยิ่งยโส ก็มีอยู่ในคนถ่อมตัว

    ครูที่สอนนักเรียน ก็มีความโง่ ซ่อนอยู่

    ความขลาดกลัว ก็มีอยู่ในนักมวยแชมป์โลก

    ความเบื่อหน่าย ก็มีอยู่ในพนักงานที่ต้อนรับที่กระตือรือร้น

    ความเห็นแก่ตัว ก็มีอยู่ภายในใจของนักสังคมสงเคราะห์

    มันอยู่คู่กัน รอวันปรากฏตัวออกมา


    ถ้าสันดานห่วยๆๆ มันเป็นกระดาษ

    เรามีแค่หินทับกระดาษคนละก้อน

    ลมกิเลสพัดมา ก็ขึ้นกับว่าก้อนหินของใครก้อนใหญ่พอที่ทับมันไว้

    ไม่ให้ปลิวเพ่นพ่านเท่านั้นเอง..

    ยังไงก็รัก..รักเธอทุกวันo(‧'''‧o)

    ที่เธอเคยถามจำได้ไหม เรื่องราวความรักที่มีของเรา
    มันจะยังดี มันจะยืนยาว ไปอีกแค่ไหน
    ใครเล่าจะรู้วันพรุ่งนี้ มันอาจจะดีหรือร้ายก็ได้
    สิ่งใดยืนยัน ถ้อยคำทำนาย ไม่มีใช่ไหม

    หวังว่าความรักเราจะไม่เปลี่ยนไป
    ผ่านวันดีๆ ผ่านวันร้องไห้
    จะเจออะไรก็ มีเธออยู่ตรงนี้

    ยังไงก็รัก รักเธอได้ยินไหม
    ไม่ต้องสงสัยหัวใจที่ให้กัน
    ยังไงก็รักเธอคนเดียว ขอแค่เธอคนเดียว
    เพราะรักของเราคือความผูกพัน

    ฉันจะไม่ขอให้เชื่อฉัน
    แค่เธอรับรู้และไปด้วยกัน
    จับมือฉันไว้ อย่างในวันวาน
    ขอเธอแค่นั้น

    หวังว่าความรักเราจะไม่เปลี่ยนไป
    ผ่านวันดีๆ ผ่านวันร้องไห้
    จะเจออะไรก็ มีเธออยู่ตรงนี้

    ยังไงก็รัก รักเธอได้ยินไหม
    ไม่ต้องสงสัยหัวใจที่ให้กัน
    ยังไงก็รักเธอคนเดียว ขอแค่เธอคนเดียว
    เพราะรักของเราคือความผูกพัน
     
    ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
    ที่ผ่านเนิ่นนาน เพิ่งได้รู้เรื่องจากปากของเธอ
    มันเป็นความรัก ความผูกพัน ที่หลายคนอาจไม่เข้าใจ
    เรื่องของความรัก เป็นเรื่องที่เข้าใจยาก แต่อาจง่าย ถ้าเราทำความเข้าใจด้วยหัวใจ ไม่ใช่ด้วยเหตุผล
    วันนี้ที่เรามีกัน อาจมีเพียง 2 คนเท่านั้นที่รู้
    รักนะคะ...และไม่ว่าจะยังไงก็รัก
    รักเธอทุกวัน
    December 25

    ร้ายกาแฟเล็กๆแห่งหนึ่ง

    ร้านกาแฟเล็กๆ แห่งหนึ่ง

    ในร้านกาแฟเล็กๆแห่งหนึ่ง~ มีแขวนกระดิ่งเล็กๆไว้ที่ประตูร้าน...~

    ทุกครั้งที่มีแขกเข้าร้าน ก็จะทำให้กระดิ่ง นั้นส่งเสียงดัง...~

    " ~... Ding Ding ...~ "

    วันหนึ่ง มีผู้ชายคนหนึ่งอายุประมาณ 30 กว่า เข้ามาในร้านกาแฟนี้...~

    เจ้าของร้านสาวสวยก็รีบออกมา ต้อนรับให้เขานั่งด้านใน...~

    " กาแฟแก้วนึงครับ~ " ชายคนนั้นได้พูดขึ้น...~

    " ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ~ " เจ้าของร้านสาวสวยรีบตอบอย่างกระตือรือร้น...~

    เจ้าของร้านสาวพูดพลางยิ้มให้อย่างมีมารยาท...~

    แล้วก็ไป บดเม็ดกาแฟ และตั้งกา ต้มกาแฟ...~

    ชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวอยู่ตลอด...~

    ไม่นานนัก เจ้าของร้านสาวก็นำกาแฟมาเสิร์ฟให้ที่โต๊ะชายหนุ่ม...~

    " ขอบคุณครับ~ " ชายหนุ่มตอบอย่างสุภาพ...~

    " คุณเพิ่งมาเป็นครั้งแรกใช่ไหมคะ~? รู้สึกว่าที่นี่เป็นอย่างไรบ้าง~? " เจ้าของร้านสาวถาม...~

    " ใช่ครับ~! ผมรู้สึกว่าที่นี่บรรยากาศดีมากๆเลย~ " ชายหนุ่มตอบอย่างเป็นกันเอง...~

    " ฉันก็ชอบบรรยากาศของร้านนี้มากเหมือนกัน~ ถึงแม้ว่ากิจการร้านนี้ไม่ค่อยดีนัก~ ฉันกับสามีก็เสียดาย~ ไม่อยากจะปิดร้านทิ้ง~ " ทั้งคู่เงียบไปสักพัก...~

    " ผมขอถามอะไรคุณบางอย่างได้ไหมครับ...~? เออ...~ ก่อนที่จะถามคุณ ผมอยากจะเล่าเรื่องเรื่องหนึ่งให้คุณ ฟังก่อน " ชายหนุ่มพูดถามขึ้นมา

    " ได้ค่ะ~ คุณพูดมาได้เลย " เจ้าของร้านสาวก็สนใจที่จะฟัง...~

    ชายหนุ่มก็เล่าเรื่องเรื่องหนึ่งซึ่งผ่านมานานมากแล้ว...~

    " เมื่อก่อนผมมีแฟนคนหนึ่ง~ เราสองคนก็ตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในอนาคตแล้ว...~ "

    " ... ความรักของเรา สองคนนั้นถึงแม้จะธรรมดา แต่แค่นี้ผมก็พอใจแล้ว...~ "

    " ... เพราะผมรักเธอมาก...~!!! เพียงแค่มีเธออยู่ข้างๆผมก็มีความสุขมากแล้ว...~!! "

    " ... แต่ทว่า ...~!!! "

    " ... ความสุขอันนี้มันช่างสั้นนักหลังจากนั้นก็มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น...~ "

    " ... ก่อนหน้าพิธีหมั้นของเราสองคนหนึ่งเดือน~ คืนนั้นผมมีธุระต้องทำ...~ "

    " ... จึงไม่สามารถไปส่งเธอกลับบ้านได้ ในคืนนั้น เธอโดนคนร้ายรุมข่มขืน~!!! "

    ชายหนุ่มพูดจบ พลาง มือก็หยิบแก้วกาแฟ นั้นขึ้นมาจิบ...~

    " แล้วหลังจากนั้นเป็นอย่างไรคะ~? ความรู้สึกของคุณที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปหรือ~? " เจ้าของร้านสาวถาม อย่างสงสัย...~

    " ... ถึงแม้จะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น...~ ความรักของผมที่มีให้เธอก็คงยังมั่นคง...~!!! "

    " ... มิได้แปรเปลี่ยนเลยสักนิด...~ ผมก็ตั้งใจจะจัดพิธีหมั้นขึ้นตามเดิม...~ " "

    " ... แต่...~!!! "

    " ... เธอคิดไม่ตก เธอเชื่อว่าเธอไม่ได้เป็นเธอคนเดิมแล้ว ในวันหมั้นของเราสองคนวันนั้น...~ "

    " ... เธอผูกคอตาย...~!!! "

    " ... โชคยังดีที่ว่าพวกเราพบเธอได้เร็ว ช่วยชีวิตเธอไว้ได้...~ "

    " ... แต่เพราะว่าสมองขาดอ็อกซิเจ็นนานเกินไป ทำให้เธออยู่ในสภาพไม่มีความรู้สึกตัว...~!!! "

    " ... และอาจจะไม่ฟื้นขึ้นมาเลยก็ได้...~ "

    " ... สุดท้าย เธอก็ฟื้นขึ้นมา...~!!! "

    ชายหนุ่ม หยุดพัก หายใจ แล้วก็เล่าต่อว่า...~

    " ... เมื่อผมรู้ว่าเธอฟื้นขึ้นมาแล้วก็รีบไปหาเธอ...~ "

    " ... แต่...~!!! "

    " ... พ่อแม่เธอขวางกั้นผมไว้ไม่ให้ไปพบเธอ พวกเขาคุกเข่าลงมาขอร้องผม...~ "

    " ... กลายเป็นว่าความทรงจำบางส่วนได้หายไป~ หมอบอกว่าเมื่อคนโดนกระตุ้นจิตใจอย่างแรง...~ "

    " ... ก็อาจจะเลือกที่ จะหลบหลีกความทางจำอันนั้นโดยการฝังลึกไว้ในใจตัวเอง ไม่ต้องการที่จะจำเรื่องเลวร้ายนั้นอีก...~ "

    " ... เธอลืม หมดทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาด้วย พ่อแม่เธอขอร้องให้ผมอย่าเพิ่งไปพบเธอสักพัก...~ "

    " ... เขาไม่ต้องการให้เธอ นึกถึงเรื่องน่าเศร้านั้นอีก เพราะกลัวว่า เธอจะฆ่าตัวตายอีก...~!!! "

    " ... บังเอิญเจอกันในที่อื่น ก็จะทำเป็นไม่รู้จัก ไม่ทักทายกันเด็ดขาด...~ "

    " ... ช่วงเวลานั้น มันช่างทรมานยิ่งนัก อยากรักเธอ...~ "

    " ... แต่ไม่อาจทำได้ อยากจะพบหน้าเธอ แต่ก็ไปพบไม่ได้ วันนี้ เป็นวันครบสิบปีนั้นแล้ว...~!!! "

    " ขอแสดงความยินดีให้ด้วยค่ะ คุณรอคอยมาสิบปีแล้ว ในที่สุดวันนี้ก็สามารถไปพบเธอได้แล้ว " หญิงสาวเจ้าของร้านตอบ...~

    " ใช่ครับ...~!!! "

    " ... แต่~ ยิ่งใกล้ถึงเวลานี้ ผมก็ยิ่งกลัว...~ "

    " ... สิบปีที่ผ่านมานี้~ ความรักผมนั้นยังไม่เปลี่ยน แต่ตัวเธอล่ะ...~?!? "

    " ... ถ้า ผมเล่าเรื่องในอดีตให้เธอฟัง เธอก็ยังจำผมไม่ได้...~?!? "

    " ... แล้วผมจะทำยังไงดีล่ะ...~?!? "

    " ... หรือว่าเธอได้แต่งงานไปแล้ว ผมควรจะทำเช่นไรดี...~?!? "

    " ... เพราะเช่นนี้ ผมอยากจะถามคุณว่า คุณคิดอย่างไรคับ...~? "

    " ... ถ้าแฟนผมคนนี้แต่งงานไปแล้ว ผมควรจะบอกให้เธอ ได้รับรู้เรื่องนี้มั้ย...~!?! "

    เจ้าของร้านสาวก็พูดอย่างจริงใจว่า...~

    " ถ้าสมมุติว่าเธอมีแฟนแล้วก็ไม่เป็นไร เพราะทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้...~ "

    " ... แต่งงานกัน คุณยังมีโอกาส แต่ถ้าเธอคนนั้นได้แต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว...~ "

    " ... คุณก็ไม่ควรไปทำลายครอบครัวเขา...~ "

    ชายหนุ่มได้รับฟังแล้ว ก็แค่ตอบสั้นๆว่า...~

    " นั่นสินะ...~ "

    " ~... Ding Ding ...~ "

    พอดีเวลานี้ก็มีแขกคนอื่นเข้ามาในร้าน~ เจ้าของร้านสาวก็พูดกับชายหนุ่มว่า...~

    " ฉันต้องไปต้อนรับแขกแล้ว~ เชิญตามสบายนะคะ...~ "

    เธอเดินออกไปได้สองก้าว ก็หันกลับมาถามเขาว่า...~

    " จริงสิ~!!! คุณเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก~ ยังไม่ค่อยสนิทกับฉันมากนัก~ ทำไมถึงเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟังล่ะคะ~? "

    " เพราะว่า...~ เธอคนนั้นเคยพูดเอาไว้ว่า...~ หลังแต่งงานแล้ว เธออยากจะเปิดร้านกาแฟเล็กๆอย่างนี้เหมือนกัน...~!!! "

    ชายหนุ่มคิดสักครู่ถึงตอบออกมา...~

    " อ๋อ~!!! อย่างนี้เองหรือคะ...~ "

    พูดจบเธอก็หันหลังกลับเดินไปต้อนรับแขกที่เข้ามาใหม่...~

    ชายหนุ่มมองตามร่างของเจ้าของร้านสาวนั้น...~

    น้ำตาเขาค่อยๆหยาดไหลออกมา เขาตัดสินใจไม่บอกเธอว่า....~

    แท้จริงแล้วเขามาที่ร้านนี้เพื่ออะไร...~

    แฟนของเขาคนนั้น อยู่ใกล้แค่เอื้อม...~

    แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเขา และ เธอ นั้น...~

    มันช่างไกลยิ่งนัก...~

    ขำๆ

    นิ้วกลาง
    =====

    เด็กชายคนหนึ่งนั่งเล่นอยู่กับพ่อ เด็กน้อยมองไปที่มือของพ่อแล้วถามว่า
    "พ่อครับ พ่อใช้มือทำอะไรบ้าง?"
    "นิ้วชี้นะ พ่อใช้มันชี้ไปที่ที่พ่อต้องการ นิ้วโป้งนี่ พ่อใช้เวลาเปิดหนังสือ
    ส่วนนิ้วนางพ่อใช้มันตอนแต่งงาน นิ้วก้อยพ่อใช้แคะจมูก
    ส่วนนิ้วกลางพ่อจะบอกหลังจากลูกแต่งงานแล้ว"

    วันเวลาผ่านไป ลูกชายโตขึ้นและแต่งงาน ก่อนเข้าห้องหอลูกชายไม่ลืมถามพ่อ
    "พ่อครับ หลายปีมานี้ผมใช้นิ้วชี้ชี้ไปที่ที่ผมต้องการ ใช้นิ้วโป้งเปิดหนังสือ
    ใช้นิ้วก้อยแคะจมูก ตอนนี้ผมใช้นิ้วนางใส่แหวนแต่งงาน ...
    แต่พ่อครับแล้วนิ้วกลางล่ะครับจะใช้ทำอะไร?"

    พ่อเขยิบเข้าไปใกล้ลูกแล้วพูดช้าๆ
    "คืนนี้ลูกคงจะต้องมีความสุขกับแฟนหลายๆ ครั้ง
    และลูกก็จะเหนื่อย เมื่อแฟนของลูกยังต้องการอีก..." พ่อหยุดสักพัก
    "...ก็ใช้นิ้วนี้แหละ กดไปที่หัวเธอ แล้วพูด 'ไปนอนได้แล้วนังโง่'"

    *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-

    November 16

    ที่เดิม..เติมเต็มรัก

    ค้นพบ ว่าตื่นนอนทุกเช้า
    ก็เรื่องราวที่ฝัน ฝันยังมีแค่ภาพเธอ
    เห็นชัดมันไม่เคยจะเบลอ
    หวั่นแต่เธอจะลืม ลืมว่ามีคนเฝ้าคอย
     
    *******ไม่รู้ ไม่รู้ว่าวันไหนฉันจะเจอ
    แต่ว่าฉันไม่เคยเผลอ เก็บเธอไว้เพียงคนเดียว*********
     
    ก็ใจ ขอรอที่เดิม
    แม้ว่าคืนและวันเวลาจะพาเปลี่ยนเวียนหมุนไป
    ขอเธอจำเอาไว้ว่าหัวใจ หยุดอยู่ที่เดิม
     
    ...พอสัมผัสที่เคยได้คุ้น
    ไออุ่นทำให้ฉัน ฝันเรื่องเดิมไม่เคยลืม
    นั่งนับคอยแต่วันและคืน
    ยังยืนยันจะรอ คอยซักวันให้เธอมา..
     
     
     
     
    เหมือนฝันที่ฉันมีเธอ เหมือนฝันที่เรานั้นเจอกัน
    เธอเติมเต็มชีวิตให้ฉัน ด้วยความรักแท้.. ของเธอ
     รู้มั้ยว่ามีค่าเพียงไร รู้มั้ยว่าซาบซึ้งเพียงใด
    และรู้มั้ยว่ารอมานาน..แค่ไหน?
    ฉันจึงได้พบ กับความรักแท้
     
    ********************
    จากนี้--เสมอไป
    ไม่ว่าอย่างไรก็ตามแต่
    จะ"รักเธอ" โดยไม่มีข้อแม้
    และจะคอยดูแล ให้สมกับที่ "ฉันรอ"
    ********************
    เหมือนฝันที่ฉันมีเธอ เหมือนฝันที่เรานั้นเคียงกัน
    เธอคอยห่วงใย เติมเต็มชีวิตให้ฉัน
    เพื่อให้ฉันรู้*-*-*คุณค่ารักแท้
     
    จากนี้--เสมอไป ไม่ว่าอย่างไรก็ตามแต่
    จะรักเธอโดยไม่มีข้อแม้
    และจะคอยดูแล ให้สมกับที่ฉันรอ
    จะรักเธอโดยไม่มีข้อแม้
    จะห่วงใยดูแล ให้สมกับที่ฉันรอ
    จะห่วงใยดูแล ให้สมกับที่ได้พบเธอ
     
     
    November 06

    ****ฉันดีใจที่มีเธอ...ฉันดีใจที่เจอเธอ

    ในโลกที่มี ความวกวน
    ในโลกที่ทุกคนต้องดิ้นรน
    ที่สับสน ร้อนรนจนใจ นั้นแสนเหนื่อย
    ในโลกที่ความทุกข์ท้อใจ
    ได้เดินผ่านเข้ามาเรื่อยๆ
    จนบางครั้งไม่รู้จะข้ามไปเช่นไร

    แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
    กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ

    ฉันดีใจทีมีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
    เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
    ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร
    และฉันรู้และฉันอุ่นใจ
    ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้

    ในอุปสรรค ที่มากมาย
    ในความหวาดหวั่น ที่วุ่นวาย
    และอนาคต ในปัจจุบัน และอดีต
    ในความเป็นจริงที่ต้องเจอ

    แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
    กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ

    ฉันดีใจที่มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
    เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
    ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร
    แต่ฉันรู้ และฉันอุ่นใจ
    ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้

    แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
    กลับทำให้ฉันยิ่งคิด แน่ใจ

    ฉันดีใจทีมีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
    เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
    ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะไม่เหลือใครๆ
    แต่ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ
    ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้
    ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ
    ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่กับฉัน
    October 27

    คุณ!!! "กำ" อะไร??ไว้ในมือ






    ครอบครัวที่น่ารักอยู่ครอบครัวหนึ่ง

    ในครอบครัวนี้มี พ่อ แม่ และบุตรชายวัย 5 ขวบ กำลังน่ารักเลยทีเดียว เจ้าหนูเป็นเด็กที่ซนอย่างร้ายกาจและขี้สงสัยอย่างมาก

    อยู่มาวันหนึ่งเจ้าหนูก้อนึกครึ้มอกครึ้มใจอย่างไรบอกไม่ถูก
    ไปคว้าเอาแจกันหยกแกะสลักต้นราชวงศ์หมิง

    ซึ่งนั่นก้อหมายความว่ามันราคาแพงมาก

    นำมาเล่นพลิกคว่ำพลิกหงาย
    สักพักก้อล้วงมือเข้าไปในแจกัน

    ทันใดนั้นเจ้าหนูก้อทำตาโตเท่าไข่ห่านดูเหมือนจะดีใจที่ล้วงเข้าไปเจอ
    อะไรสักอย่าง

    แต่ปัญหาหาอยู่ที่ว่า เจ้าหนูจะดึงมือออกมาได้อย่างไร

    เจ้าหนูเริ่มกระสับกระส่ายพยายามดึงมือออกมาแต่ ก้อไม่สำมะเร็จ จนต้องใช้ไม้ตายคือ "ทำไม่ได้ร้องไห้ไว้ก่อน"

    เสียงเอ็ดอึงเป็นผลให้พ่อและแม่ต้องวิ่งมาดู

    เมื่อมาพบเข้าต่างก้อพยายามช่วยกันดึงมือของเจ้าหนูออกจากแจกันด้วยวิธีต่างๆ

    น้ำมันก้อแล้ว น้ำสบู่ก้อแล้วทำอีท่าไหนก้อไม่ออก
    จนสุดท้ายผู้เป็นพ่อต้องตัดใจทุบแจกันหยกราชวงศ์หมิงทิ้ง
    เพื่อรักษามือของลูกชายเอาไว้ เมื่อมือของเจ้าหนูหลุดจากแจกันแล้วพ่อและแม่
    ก้อพบว่ามือเจ้าหนูกำอะไรบางอย่างจนแน่น

    ผู้เป็นแม่จึงถามลูกชายว่า "หนูกำอะไรอยู่จ้ะลูก ?"


    เจ้าหนูตอบพร้อมทำสีหน้าขึงขัง
    "ผมปล่อยมันไม่ได้หรอกครับ"
    "แล้วมันคืออะไรจ้ะลูก?" ผู้เป็นพ่อเริ่มสงสัย

    "มันเป็นสตางค์ครับ" เจ้าหนูตอบพร้อมกับค่อยๆ แบมือออกอย่างทนุถนอม

    จึงปรากฏว่า ในมือของเจ้าหนูมีเพียงเหรียญสลึงอยู่สองเหรียญ
    เจ้าหนูหารู้ไม่ว่าการที่เขาพยายามกำเหรียญเอาไว้
    ทำให้ครอบครัวต้องสูญเสียของมีค่ากว่าเป็นพันๆ เท่า
    แล้วเพื่อนๆ ล่ะ ขณะที่คุณกำลังใช้ชีวิตอยู่นี้

    คุณกำลัง "กำ"อะไรไว้ในชีวิตบ้าง

    เงิน? บ้าน? งาน?
    รถ? ทิฐิ? ...

    แล้วสิ่งที่คุณกำอยู่ทำให้คุณสูญเสียอะไรที่มีค่ามหาศาลไปบ้าง
    เวลา.... ครอบครัว.... พ่อแม่.....
    คนที่รักเรา..... สวรรค์

    คุณ "กำ" อะไรอยู่ ?









    October 25

    ความจริง...

    *** เคยโง่ม๊ะ..??? ***
    โง่ที่คิดว่า.....ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น
    โง่ที่คิดว่า.....ใครบางคนให้ความสำคัญกับตัวเรามากกว่าคนอื่น
    โง่ที่คิดว่า.....คนที่เรารัก เค้าจะรักเราคนเดียว
    โง่ที่คิดว่า.....คนที่เราดีใจเมื่ออยู่ใกล้เค้า
    จะไม่ใช่คนเดียวกันกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด
    โง่ที่คิดว่า.....เรามีความสำคัญกับใครคนหนึ่งมากจนเค้าขาดเราไม่ได้
    โง่ที่คิดว่า.....การโกหกจะไม่เกิดขึ้นระหว่างคู่รักที่รักกันจริงๆ
    โง่ที่คิดว่า.....คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพราะเป็นห่วงเราจริงๆ
    โง่ที่คิดว่า.....เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด เค้าจะอยู่กับเราเสมอ
    >>>>อยากฉลาดม๊ะ.....
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า.......ความพยายามบางครั้งมันก้อเป็นแค่ความพยายาม
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......อย่าหวังว่าใครจะเห็นเราสำคัญมากไปกว่าตัวเค้าเอง
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......คนที่เรารัก....บางทีเค้าก็มีคนที่เค้ารัก
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......คนที่เราอยู่ใกล้เค้าแล้วมีความสุขอาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......คำหวานจากปากเค้า
    เค้าพูดเพียงเพราะเค้าชอบพูดคำหวานกับใครๆ เสมอ....ก็แค่นั้น
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......การโกหกเกิดขึ้นตลอดเวลาไม่ว่าใคร
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......คนที่เรารักอาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา
    ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า......เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุดอาจเป็นเวลาเดียวกันกับเวลาที่เค้าหมดรักเราแล้ว
    September 18

    ทางเดินแห่งรัก..

    เคยคิดไหมว่าตอนนี้คุณเดินอยู่คนเดียว หรือว่ามีใครเดินเคียงข้างไปกับคุณบ้าง

    ในทางเดินที่แสนยาวไกล ตลอดเส้นทางมีทั้งอุปสรรค เส้นทางเรียบบ้าง ขรุขระบ้าง แต่ทุกคนก็ยังอยากจะใช้เส้นทางสายนี้เพื่อเดินไปยังจุดหมาย ซึ่งแต่ละคนบนเส้นทางแต่ละสายอาจจะแตกต่างกัน บางครั้งอาจจะมาบรรจบกันเพียงเสี้ยวหนึ่งของชีวิต แล้วก็ต้องแยกไปกันคนละทาง เพราะจุดหมายที่ไม่เหมือนกัน
    บางคนหาผู้ร่วมเดินทาง

    ก่อนที่จะเข้ามาในเส้นทางสายนี้ แต่พอเจอทางแยกกับเดินไปคนละทาง
    บางคนอาจเดินคนเดียวมาหลายปี

    โดยคิดว่าฉันสามารถเดินได้ หกล้มก็ลุกเองได้ ดีกว่ามีคนเดินด้วยแล้วต้องมาแยกทางกันทีหลัง
    จะมีสักกี่คนบนโลกใบนี้

    ที่ผ่านเส้นทางสายนี้โดยไม่มีอุปสรรค โดยไม่เคยหกล้ม ไม่เคยสะดุดหินก้อนใหญ่น้อย ที่คอยเป็นเครื่องบั่นทอนกำลังใจในการไปถึงปลายทางของเส้นทางนี้
    ชอบมากกับท่อนหนึ่งของบทเพลงที่บอกว่า.....

    "...ยังเต็มใจที่จะตามค้นหา และปฏิเสธ ที่จะท้อใจ ยินดีที่จะเฝ้ารอ เพื่อเติมเต็มสิ่งที่หายไป ยังพอใจที่จะตามค้นหา

    ว่าคนดีๆที่มีรักจริง อยู่ที่ไหน คอยที่จะเจอเขา แม้ไม่รู้ เมื่อไหร่..."
    หากวันนึงที่พบเจอ
    ถึงแม้หากว่าคนนั้นยังไม่สามารถร่วมเดินทางด้วยกันได้ในตอนนี้ อย่างน้อยเราก็ยังยินดีที่จะเดินตามไปห่างๆ เพื่อให้รู้ว่า

    แม้วันนึงที่เขาคิดว่าไม่เหลือใคร

    ถ้าได้หันหลังมามอง จะเห็นว่ายังมีใครอีกคนที่พร้อมจะเดินคู่กันไป รอเพียงแค่เค้าหันมา และหยุดรอ เพื่อให้เดินไปพร้อมกัน บนทางเดินแห่งรัก

     

     

    http://variety.teenee.com/foodforbrain/837.html

    September 16

    ๑۞๑ ๑۩ﺴ ﺴ۩๑ Do you have to go?๑۞๑ ๑۩ﺴ ﺴ۩๑

     
    การตัดสินใจเลือกทำอะไรสักอย่าง
    อาจมีทั้งความเสียใจ
    หรือความสุขปนๆกันไป
    บางคนตัดสินใจเพื่อให้ทุกสิ่งทุกอย่างดีขึ้น
    แต่เชื่อเถอะว่า
    คนเราไม่ว่าจะตัดสินใจทำอะไร
    ยังงัยก็ต้องทำเพื่อให้ตัวเองมีความสุขเสมอ
    แม้!!!การตัดสินใจในครั้งแรก
    จะทำให้ตัวเองเสียใจก็ตาม
    แต่คนเรา
    บางทีทางเลือกก็มีไม่มากนักหรอก
    แล้วเราจะเลือกทางไหน
    เพื่อใคร.. และอะไร
     
     
    Do you have to go? I have to let you go now 

    เธอไม่ต้องพูดอะไร ถ้าอยากไป

    เธออย่ามามัวสนใจ น้ำตาที่ยังเปียกปอน

    เธอจะอยู่ อยู่ตรงนี้หรือจะไป

    แต่ฉัน...ยังเหงาในใจ ก็เหมือนเดิมเดิม 


    เธอจะไปก็จากไป ไม่ต้องแคร์
    ไม่นานก็คงแข็งแรงเหมือนเก่า อย่างที่เคยเป็น

    ไม่ต้องห่วง ต้องเดือดร้อนทุกข์ทำไม
    เมื่อฉันก็พร้อมให้ใจได้ลบลืมเธอ


    Please tell me....
     มันแค่ไม่รู้ ว่าจะอยู่ยังไง
    I should say hold me my baby, don’t ever leave
    ไม่อยากให้เหลือแค่ฉันที่ยังเก็บ และยังจะเจ็บไปแสนนาน

    Deep in my soul, I know that you are my destiny
     แต่ไม่มีทางที่จะทำให้ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ว่าจะยากจะฝืนสักเท่าไหร่

    ฉันต้องปล่อยเธอไป


    I can’t be your lover anymore
    I can’t be your lover anymore, more, more anymore
    I can’t be your lover anymore
    I can’t be your lover anymore, more, more anymore


    เธอจงทำเหมือนไม่เคยสนใจ

    เธออย่าแสดงเยื่อใย มันเจ็บและยิ่งปวดใจ....รู้มั้ย

    ยิ่งไม่อาจจะหยุดยั้ง น้ำในตา... ไปซะ

    ไม่ช้าไม่นานก็หายไปเอง
     


    But something tells me
    ฉันควรยับยั้งควรต้องรั้งตัวเธอ
    อ้อนวอนให้เธอเห็นใจให้เธอไม่ทิ้งกันไป

    Don’t leave me tonight. Don’t leave me tonight. 

    Deep in my soul, I know that you are my destiny
    แต่ไม่มีทางที่จะทำให้ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ว่าจะยากจะฝืนสักเท่าไหร่

    ฉันต้องปล่อยเธอไป

    *´¨`**ทำไม**´¨`*

     

    มันคงเป็นเพียงความในใจ ถ้าหากว่าเธอไม่ได้รับฟัง
    และกลายเป็นเพียงแค่ความหลัง ที่ฝังตัวเองตลอดกาล
    คอยแอบถามเธอด้วยแววตา ทุกเวลาที่เราพบกัน
     อยากถามเท่านี้ นิดเดียวเท่านั้น ว่าเธอรักกันบ้างมั้ย?
    แต่ความรัก ไม่มีคำตอบ
    ฉันถึงไม่รู้สิ่งในใจ และไม่รู้ต้องรออีกนานเท่าไหร่
    เพื่อบอกความในใจให้เธอฟัง
    หากเรามีใจที่ตรงกัน คงได้บอกคำนั้นสักครั้ง
    จะรอเวลาด้วยความหวัง อยากให้เธอรู้ความในใจ
    ไม่อยากให้คำ-คำนี้ เป็นแค่ความหลัง อยากให้เธอรู้ความในใจ
     
     
                                                                                                                       ทำไมคน 2 คนที่มีความรู้สึกเหมือนกัน ถึงไม่คุยกัน
    แล้วปล่อยเวลาให้ล่วงเลยมานานแสนนาน จนต่างก็มีใครครอบครองหัวใจไว้อยู่แล้ว
    ทำไม? เพราะอะไร?
    เสียใจจัง!!!ที่ไม่สามารถทำอะไรได้
    ได้แต่ปล่อยให้ความรู้สึกมันรับรู้ไปเพียงลำพัง
    ร้องไห้ลำพังกับตัวเอง
    ร้องเพราะไม่อาจฝืนใจตัวเองได้(ทั้งๆที่รู้ว่าผิด)
     
    September 11

    seasons change..ปลายฝน ต้นหนาว ความเศร้าเกาะกินใจ

    มองฟ้าครึ้มอยู่บนถนน มีเม็ดฝนที่ร่วงมา
    ดูผู้คนสับสนวุ่นวาย ไม่เห็นมีใครมองมา
    เคยคิดๆ จะลองสักครั้ง อยากชวนคนอยู่ข้างทาง
    ใครซักคน ที่ไม่รู้จัก แค่ขอเป็นคนร่วมทาง

    ตอนเย็นๆ ทุกวัน แอบมีฝนในใจทุกวัน
    หมดเวลาทำงาน คงทำให้ว่างเกินไป

    จากตรงนี้ก็ยังไม่รู้จะไปไหนดี ไม่มีที่ไปจากนี้
    ที่เดิมไม่มีอีกแล้ว ไม่รู้ว่าอยู่ไหน
    จากตรงนี้ก็ยังไม่รู้จะไปไหนดี ทุกวันก็เป็นอย่างนี้
    และคงจะเป็นอย่างนี้ไม่รู้ถึงเมื่อไหร่

    นานแล้วนะ ที่เคยมีเธอ ให้ไปเจอได้ทุกวัน
    เคยนัดกัน ได้เจอที่เก่า อย่างน้อยก็พูดคุยกัน
    กลับบ้านเหรอ ได้อยู่คนเดียว ไปที่ไหนก็เหมือนกัน
    เจอผู้คน ยิ่งมากเท่าไหร่ แต่เสียงในใจเงียบงัน

    .....
     
    ฉันยังจำเสมอที่เธอเคยบอกกับฉัน คิดแล้วยังตื้นตันเกินอธิบาย
    นึกถึงคำๆนั้นทุกวันที่ห่างกันไป เหมือนมันเป็นโยงใยที่ส่งถึงกัน

    ไม่ว่าเราจะโชคดี หรือบางทีที่ร้องไห้ ต่างคนสนใจจะฟัง
    เพราะว่าในชีวิตเรื่องจริงมันต่างจากฝัน ฝันไม่เคยมีวันที่เจ็บช้ำใจ
    มีผู้คนอยู่รอบกาย เหมือนไม่มีไม่เห็นใคร แต่ใจๆฉันยังมีเธอ

    คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น ขอเพียงใครสักคนห่วงใยกัน
    วันที่เสียน้ำตา วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน

    ฝนที่ตกทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้ ยังอยากได้ยินทุกเรื่องราว
    ยังนอนดึกอยู่ใช่ไหม เธอผอมไปหรือเปล่า อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง

    คืนที่ไร้แสงไฟ วันที่ใจมัวหม่น ขอเพียงใครสักคนห่วงใยกัน
    วันที่เสียน้ำตา วันที่ฟ้าเปลี่ยนผัน เธอก็ยังมีฉันอยู่ทั้งคน

    เธอยังขาดอะไรไหม เธอสู้ไหวหรือเปล่า
    อย่าลืมเล่าสู่กันฟัง เธอยังมีฉันอยู่ทั้งคน
    ......
     
     เมื่อรู้สึกว่าอยู่ตัวคนเดียว นั่งมองสายฝนกระทบริมหน้าต่าง
    คงทำให้ใครหลายๆคน รู้สึกปวดร้าวได้ไม่น้อย
    แต่ลองมาเจอหน้าหนาวที่กำลังย่างเท้าเข้ามาหา
    และไม่รู้เลยว่าคนที่ปลายฟ้าจะกลับมาตอนไหน
    หน้าหนาวที่ต้องอยู่ลำพัง มองดูคู่รักตามเทศกาลต่างๆ
    คงทำให้เศร้าได้กว่าเดิม..
    ความเหงา ความเดียวดาย ที่กำลังเริ่มเกาะกินหัวใจมากกว่าเดิม
    มันกำลังทำให้ความรู้สึกว่ารักที่มี กลายเป็นห่างเหิน
    ความหวั่นไหว ความกังวล เข้ามาแทนที่ความเข้าใจ
    ความผูกพัน คำสัญญา...จะมีจริงมั้ย?
    อีกหลายคำถามกำลังจะตามมา.....
    เธออยู่ไหน อยู่กะใครที่ฝั่งฟ้าโน้น
    ฉันอยู่ที่นี่ อยู่ตรงนี้ ไม่หายไปไหน
    สบายดีหรือเปล่า อ้างว้างเพียงใด
    ฉันรักเธอ ฉันรักเธอและรอคอยเธอกลับมา